Jak objawia się cukrzyca?

Cukrzyca typu 1 to niecałe 10% wszystkich rozpoznanych przypadków cukrzycy. Typ 2 diagnozuje się po dłuższym czasie jej trwania. Jak więc ją szybko i trafnie rozpoznać? Jak objawia się cukrzyca i jak ją leczyć?

Co to jest cukrzyca?

Jest to choroba metaboliczna charakteryzująca się wysokim poziomem cukru we krwi, czyli hiperglikemią. Jest to spowodowane wadliwym wydzielaniem insuliny przez trzustkę lub/i wadliwym działaniem samej insuliny. U zdrowych osób zjedzony posiłek rozkładany jest m.in. na glukozę, którą krew transportuje do wszystkich tkanek. Jest ich źródłem energii do życia. Aby glukoza dostała się do danej komórki potrzebna jest właśnie insulina, która jest swego rodzaju „kluczem do drzwi” komórki. Gdy nie ma insuliny, komórka nie może prawidłowo funkcjonować, ponieważ nie dociera do niej glukozowa energia.

Wyróżniamy dwa typy cukrzycy o różnym pochodzeniu. Cukrzyca typu 1 polega na pierwotnym braku insuliny. Trzustka w pewnym momencie przestaje produkować insulinę. Cukrzyca typu 2 związana jest z insulinoodpornością. Przy większym stężeniu glukozy we krwi następuje zwiększone wydzielanie insuliny, a gdy komórki mają wystarczającą ilość glukozowej energii, organizm reaguje zmniejszaniem stopniowym produkcji insuliny. Ten proces trwa kilka lat, aż dochodzi do całkowitego zaprzestania produkcji insuliny.

 

Jak objawia się cukrzyca i na co zwrócić uwagę?

Jak przy każdej chorobie tak i tu dopiero odpowiednie badania i wizyta u lekarza dadzą nam odpowiedź czy mamy cukrzyce i jakiego typu. Warto jednak zwrócić uwagę na pewne sygnały:

• wielomocz
• zwiększone pragnienie
• utrata masy ciała
• zmęczenie i senność
• ropne zmiany skórne
• stany zapalne układu moczowo-płciowego.

Może się tak zdarzyć, że nie będziemy mieć żadnych niepokojących objawów mówiących nam, że z naszym poziomem glukozy dzieje się coś niedobrego. Ważne jest okresowe robienie badań określających poziom glukozy w naszej krwi i to, jak organizm radzi sobie z jej przyswajaniem.

 

Kto powinien kontrolować poziom glukozy?

Zgodnie z rekomendacją krajowego konsultanta w dziedzinie diabetologii – prof. Krzysztofa Strojka, poziom cukru we krwi powinno się badać raz w roku. Cukrzyca jest chorobą cywilizacyjną, która wciąż się rozwija i liczba diabetyków wciąż rośnie. Obecnie chorych zdiagnozowanych jest już ponad 2,5 mln. Należy pamiętać, że w początkowym stadium choroba nie daje żadnych objawów, więc w rzeczywistości liczba chorych jest jeszcze większa.

Szczególną uwagę badaniu powinny zwrócić osoby z grupy ryzyka niezależnie od wieku:

• osoby z nadwagą lub otyłością
• osoby z wywiadem rodzinnym w kierunku cukrzycy
• osoby nieaktywne fizycznie
• osoby, u których w poprzednim badaniu odkryto stan przedcukrzycowy
• kobiety z cukrzycą ciążową w wywiadzie
• kobiety, które urodziły dziecko o masie ciała powyżej 4 kg
• osoby z nadciśnieniem tętniczym
• osoby z dyslipidemią
• kobiety z zespołem policystycznych jajników
• osoby z chorobami układu krążenia
• kobiety między 24. a 28. tygodniem ciąży
• u dzieci w ciągu pierwszych 9 miesięcy życia rozpoznanie cukrzycy wymaga badań genetycznych
• pacjenci z mukowiscydozą po ukończeniu 10. roku życia.

 

Metody leczenia cukrzycy

Wszystko zależy od tego czy chcemy zmniejszyć ryzyko wystąpienia u nas cukrzycy, czy chorujemy na 1 stopień czy na 2. Osobom nie chorującym, ale zagrożonym zaleca się zmianę stylu życia: ograniczenie kaloryczności diety, większą aktywność fizyczną oraz zmniejszenie wagi ciała. Rezultat to spadek o dwie trzecie ryzyka zachorowania na cukrzycę. Chorującym już osobom oprócz leków farmakologicznych także zaleca się zmianę trybu życia, gdyż wspomaga to działanie leków i zmniejsza skalę występowanych powikłań. Leczenie farmakologiczne dostosowywane jest do typu cukrzycy i jej zaawansowania.

 

Możliwe powikłania

Zbyt wysoki poziom glukozy we krwi prowadzi do powikłań w postaci różnego rodzaju schorzeń związanych z układem nerwowym, oczami (jaskra
neowaskularna), nerkami oraz sercem. Prowadzi też do zwiększenia tempa procesów miażdżycowych, w wyniku których blaszka miażdżycowa narasta, a jej niestabilna część może się oderwać, doprowadzając do zawału lub udaru.

U diabetyka pojawiają się zmiany zwyrodnieniowe w naczyniach krwionośnych, również skóry. Prowadzi to do upośledzenia układu naczyniowego oraz niedożywienia skóry (staje się sucha, cieńsza, wrażliwsza). Natomiast upośledzenie funkcji białych krwinek doprowadza do słabszej odporności. Kolejnym powikłaniem jest przeczulica skóry – uszkodzenie nerwu objawiające się ostrym, przeszywającym bólem, pieczeniem, kłuciem, mrowieniem, drętwieniem oraz uczuciem zimna.

 

Warto robić badania kontrolne, albowiem tylko one dają szansę wdrożenia leczenia na czas. Jeśli masz wątpliwości i zauważasz któryś z wymienionych objawów, skonsultuj się z dietetykiem.